ગઝલોનો ગુલદસ્તો
ડૉ. મહેશ રાવલ on March 09th 2010
આ કોણ ચિત્રકાર છે....!
નીતરતી ચાંદનીમાં વદ વિચારે છે
મનુષ્યો, હદ વિષે અનહદ વિચારે છે
બધા સંબંધનો ઈતિહાસ છે સરખો
બધા, સંબંધની સરહદ વિચારે છે !
અમુલ્ય જ છે મળે જે પ્રેમપૂર્વક તે
ઘણાં એવા ય છે જે કદ વિચારે છે !
જણસ કરતાં ય થઈ ગઈ લાગણી સસ્તી
હવે સહુ એ વકલને રદ વિચારે છે !
વિસામો ક્યાં મળે છે થાક વચ્ચેથી ?
મળે તો એ પછીના પદ વિચારે છે !
છંદવિધાનઃ લગાગાગા લગાગાગા લગાગાગા
ડૉ. મહેશ રાવલ
ડૉ. મહેશ રાવલ on March 02nd 2010
શ્રી મહાકાળી મંદીર ટેકરી - વાંકાનેર (સૌરાષ્ટ્ર)
ખુદ વિષે ક્યાં ખાતરી આપી શકે ?
માણસો બસ અન્યને માપી શકે
ઘર બળે કે સ્વપ્ન એને શું ફરક ?
લોક કેવળ તાપણું તાપી શકે
ઘૂંટ કડવા પી ઉછેરે જાત, એ
હર દશાનો માર ઘોળી પી શકે
શક્યતા દેખાય જેને જેટલી
એટલી બસ એ મજલ કાપી શકે !
અંતને આરંભ ગણતાં આવડે
એમનું આવાગમન દીપી શકે
ડૉ. મહેશ રાવલ
ડૉ. મહેશ રાવલ on February 23rd 2010
સિંગાપુરીની વાડી - સુરત (ગુજરાત)
જિંદગીભર ઘર વિષે વાતો કરી
છે નથી સરભર વિષે વાતો કરી
ત્યાં પડે એ છાપ ભૂંસાતી નથી
એટલે પથ્થર વિષે વાતો કરી
આંસુઓ પીધા પછીનો કેફ છે
કે,સતત સાગર વિષે વાતો કરી
એમણે વાતો કરી તડકા વિષે
મેં, બરફનાં થર વિષે વાતો કરી
કંઈ પછી નિપજ્યું નહીં, તો છેવટે
ફૂલ ‘ને અત્તર વિષે વાતો કરી
વર્ણવી શ્રધ્ધા સબૂરી કોઇએ
કોઇએ, કાફર વિષે વાતો કરી
જે પુરાવા માંગતા’તા એમણે
આખરે ઈશ્વર વિષે વાતો કરી !
ડો.મહેશ રાવલ
ડૉ. મહેશ રાવલ on February 18th 2010
રસ્તે ટહેલતા ધ્યાન પડ્યુંને....ક્લિક Fremont,CA
હું મારામાં અટવાયો છેલ્લે જતાં
પડછાંયો થઈ પથરાયો છેલ્લે જતાં
માટી ધોળી પગલા ક્યાં ધોળા હતાં
કેવા રંગે રંગાયો છેલ્લે જતાં ?
કાને-ધ્યાને બહેરો,આંખે આંધળો
તરતો દીવો રઘવાયો છેલ્લે જતાં !
મારે સાબિત કરવાનું માણસપણું
પથ્થર ઈશ્વર લેખાયો છેલ્લે જતાં !
બાંધી મુઠ્ઠી લાખેણી સારી હતી
ખુલતા ભેળો ઢોળાયો છેલ્લે જતાં
પાણી પાછું પાણી થઈ વહેતું રહ્યું
પરપોટો થઈ પંકાયો છેલ્લે જતાં
અવળા-સવળા ટપકા નક્શો ના થયા
અડધો-પડધો સમજાયો છેલ્લે જતાં !
તડકે છાંયો, છાંયે તડકો વિસ્તરે
વચ્ચોવચ હું ઘેરાયો છેલ્લે જતાં
અડવી આંખે આંજ્યા અવસર ટેરવે
કાજળ ભેળો રેલાયો છેલ્લે જતાં !!
છંદઃ ગાગાગાગા ગાગાગાગા ગાલગા
ડૉ.મહેશ રાવલ
ડૉ. મહેશ રાવલ on February 10th 2010
હજૂપણ, સતત એમ લાગી રહ્યું છે
મને કોઇ આજે ય, તાગી રહ્યું છે !
ગયું પણ નથી, કોઇ આવ્યું નથી અહીં
છતાં આંગણું કેમ જાગી રહ્યું છે ?
હતું એ તો હું ક્યારનો ખોઇ બેઠો
મને કોણ મારાથી માગી રહ્યું છે !
જુદી છે હકીકત હવે સાવ તો પણ
કશુંક શૂળની જેમ, વાગી રહ્યું છે !
ન રાખી શકાયું કશું હાથવેંતે
અને હસ્તગત પણ અભાગી રહ્યું છે !
ડો.મહેશ રાવલ
ડૉ. મહેશ રાવલ on February 05th 2010
બધાથી અલગ સાવ જીવી રહ્યો છું
ઘણું પી ગયો જિંદગી પી રહ્યો છું !
અજાણ્યું નથી એક પણ દર્દ દોસ્તો !
સ્વજન જેમ એને ય સીંચી રહ્યો છું !
નવા કે જૂના, ઘાવ તો ઘાવ છે બસ
ઉતરડાય છે એમ, સીવી રહ્યો છું !
મને બહુ સમસ્યાએ ભીંસ્યો’તો અક્સર
હવે હું સમસ્યાને ભીંસી રહ્યો છું !
ન બદલી શક્યો હું મને કોઇ રીતે
વકલ આજપણ એજ, તીખી રહ્યો છું !
સમય સાચવે છે મને હું સમયને
સતત હું સમય જેમ, વીતી રહ્યો છું !
ઘસાયો જ છું આજલગ, હર પ્રકારે
અને એટલે આજ દીપી રહ્યો છું !
ડૉ. મહેશ રાવલ
ડૉ. મહેશ રાવલ on January 31st 2010
સરવાળો કરવાની આદત માંડીવાળો !
દરિયો છે, તરવાની આદત માંડીવાળો !
બાંધ્યું છે ગાંઠે તે વેરો છુટ્ટાહાથે
સંતાડી ફરવાની આદત માંડીવાળો !
સહુને સહુનાં કર્મોનું ફળ આપે ઈશ્વર
ખુદને છાવરવાની આદત માંડીવાળો !
અહીંયા તો વાવીને લણવાનું છે ભઈલા !
છેલ્લે કરગરવાની આદત માંડીવાળો !
સમજણ આખું જીવન ઉછરી શંકાવચ્ચે
સતથી થરથરવાની આદત માંડીવાળો !
બળશે તો બળવાનું સુક્કા ભેળું લીલ્લું
તણખો થઈ ઝરવાની આદત માંડીવાળો !
ઉઝરડાનું કારણ બનશો આગળ જાતાં
નખ થઈ ઉછરવાની આદત માંડીવાળો !
એકા’દી ફળશે તો બીજી ઊભી થાશે
ઈચ્છા અનુસરવાની આદત માંડીવાળો !
માણસ નામે આખી ઘટના ગોઝારી છે
પાછા અવતરવાની આદત માંડીવાળો !
ડો.મહેશ રાવલ
ડૉ. મહેશ રાવલ on January 26th 2010
આપણે ફરતા રહ્યા, એ તો હજૂપણ ત્યાં જ છે
તૂટતા-ખરતા રહ્યા, એ તો હજૂપણ ત્યાં જ છે !
જોઇએ કેવળ બધાને બે જ ગજ ધરતી, છતાં
ખૂબ વિસ્તરતા રહ્યા, એ તો હજૂપણ ત્યાં જ છે !
ઉત્તરોતર, ઝેરથી ઝેરી થતી ગઈ શખ્સિયત
મારતા મરતા રહ્યા, એ તો હજૂપણ ત્યાં જ છે !
ક્યાંક આપી, ક્યાંક લીધી જિંદગીભર ખાતરી
જાત ખોતરતા રહ્યા, એ તો હજૂપણ ત્યાં જ છે !
આજ છે, એવું કદીપણ સત્ય કડવું ક્યાં હતું ?
આપણે કરતા રહ્યા, એ તો હજૂપણ ત્યાં જ છે !
એક નહીં સાતેય ભવમાં, શૂન્ય અંતે શૂન્ય છે
તોય અવતરતા રહ્યા, એ તો હજૂપણ ત્યાં જ છે !
જે મળે, જ્યાંથી મળે, ત્યાંથી ઉલેચ્યું આપણે
ઠામણું ભરતા રહ્યા, એ તો હજૂપણ ત્યાં જ છે !
ડો.મહેશ રાવલ
ડૉ. મહેશ રાવલ on January 22nd 2010
હું લખું છું એ વ્યથા, મારી નથી
એ અલગ છે કે દશા, સારી નથી !
લોકલાજે થાય છે, જે થાય તે
જાત કોઇએ, કોઇની ઠારી નથી !
કઈંક આપે, એજ પામે છે કશુંક
કોઇનું અહીં કોઇ આભારી નથી !
લત પડી ગઈ છે બધાને, આમ તો
તર્કની સીમા, કદી ધારી નથી !
થઈજશે ઝળહળ દસે-દીશા, તરત
કોઇ દીવાની કથા અંધારી નથી !
રોજ, ટુકડા સાંધવાનાં હોય છે
લાગણી ક્યારેય પરવારી નથી !
જે બળે છે, એજ બાળે છે બધું
કઈ વકલની આગ, ગોઝારી નથી ?
-ડો.મહેશ રાવલ
ડૉ. મહેશ રાવલ on January 17th 2010
બધાને હોય છે, મારે ય મારા છે
તમે સહુનાં હશો, સહુ ક્યાં તમારા છે ?
ભલે અપવાદમાં મૂકો તમે, ખુદને
મનુષ્યો આમ તો અક્સર, નઠારા છે !
ગમે તે લ્યો નદી, જળ આપશે મીઠું
સમંદર એક નહીં, સાતેય ખારા છે !
ઘણાં બાળોતિયાના છે બળેલાં, અહીં
ઘણાના કાયમી ચડતા સિતારા છે !
નથી માગ્યું કશું, એ વાત નોખી છે
સહારા આજપણ એકે હજારા છે !
તરફદારી કરે નહીં કોઇની, ઈશ્વર
કરે, તો એની પાસે એના ધારા છે !
કરો નક્કી પ્રથમ, આગળ પછી વધજો
સફરમાં કેટલાં સાથે, પનારા છે !
-ડો.મહેશ રાવલ