RSS

22 Jul


પછી,બે-ફામ રોયો છું

અનાયાસે ખરી કૂંપળ,પછી બે-ફામ રોયો છું
નજરસામે સુકાયું જળ,પછી બે-ફામ રોયો છું

હતું કે,જિંદગી સાથે ઘરોબો કેળવી લેશું
મળી નહીં કોઇ એવી પળ,પછી બે-ફામ રોયો છું

ત્યજીબેઠો કિનારો,ખાતરી ઊંડાણની કરવા
ન આવ્યું કોઇરીતે તળ,પછી બે-ફામ રોયો છું

ન આવ્યો સ્હેજપણ અણસાર,ને પલટાઈ ગઈ બાજી

કરી ગઈ જિંદગી ખુદ છળ,પછી બે-ફામ રોયો છું

રમ્યો’તો બાટ છેલ્લી,જીતવા હારી ગયેલું હું
ન આવ્યું કામ કંઈ અંજળ,પછી બે-ફામ રોયો છું

કસોટી પણ ન થઈ નક્કર,ન થઈ સરખામણી સધ્ધર

અપેક્ષાકૃત્ મળ્યું નહીં ફળ,પછી બે-ફામ રોયો છું

ડો.મહેશ રાવલ

 
3 Comments

Posted by on July 22, 2008 in my gazal

 

3 Responses to

  1. jjugalkishor

    July 23, 2008 at 6:15 am

    બહુ જ મજાની ગઝલ.

    મને તો ઈચ્છા થાય કે આપ ગઝલની કેડીએ ચાલવાનું શરુ કરી રહેલાંઓ –મારા જેવાઓને – કંઈક ને કંઈક શીખવો. આ કાર્ય આશીર્વાદ રુપ થાય એવું છે.

     
  2. વિવેક

    July 25, 2008 at 1:27 pm

    ત્યજીબેઠો કિનારો,ખાતરી ઊંડાણની કરવા
    ન આવ્યું કોઇરીતે તળ,પછી બે-ફામ રોયો છું
    -આપણા સહુ સાથે કંઈક આવું જ નથી બનતું?

     
  3. gaurang rawal

    September 25, 2008 at 10:25 am

    hi
    bahu saru lakho chho

    regards,
    gaurang rawal

     

Leave a Reply

Your email address will not be published.